Dag 1. Montabone (en Calamandrana)

on

Het huis lag net buiten Montabone en zou veel verbouwingen vragen. We waren wat te vroeg maar gelukkig was de eigenaresse al aanwezig. Helaas sprak zij geen woord over de grens, maar gaf wel aan dat we wel vast wat rond konden lopen. Het was een flink terrein, maar we zouden nog veel moeten doen aan landscaping om het geschikt te maken.

Ook het gebouw gaf te denken, er was wel veel te doen. De bepleistering liet overal los en dat duidt veelal op vochtproblemen. Ook zagen we flinke scheuren in het gebouw.

De makelaar arriveerde exact op tijd. Ow, zei ze, jullie zijn echt niet Italiaans, jullie zijn op tijd. Uit haar auto stapte ook haar moeder, die had ze meegenomen (?).

Ze bleek heel slecht Engels te spreken en was opgelucht dat Martijn goed Frans spreekt, dus dat werd de voertaal. Helaas spreek ik het heel erg slecht, maar verstaan lukte wel weer aardig.

Ze gaf aan hoe het land precies lag en daarna gingen we naar binnen. Het was echt een heel erg verwaarloosd gebouw, wel schoon! De eigenaresse is nooit getrouwd geweest en gebruikte slechts enkele kamers en die hield ze schoon. Het dak was vernieuwd, maar verder was er geen onderhoud gedaan.

 

 

We hebben nog even goed rondgekeken en hebben vervolgens afscheid genomen. We zijn nog deels om het terrein heen gereden en kwamen tot de conclusie dat we wat betreft de privacy zeker nog flink wat maatregelen zouden moeten nemen. Het huis was vanaf de openbare weg nog erg goed te zien.

Vervolgens gingen we naar het huis in Calamandrana. Deze hebben we al in Oktober 2017 en maart 2018 bezocht. We waren m.n. nieuwsgierig hoe de beplanting e.d. er nu uit zouden zien.

Het huis stond goed in het groen, maar we zouden heel wat moeten ondernemen om privacy te kunnen garanderen. Verder blijft het een issue dat een deel van de grond aan de andere kant van de openbare weg ligt.

IMG_9771Hierna zijn we teruggekeerd naar ons logeeradres. De eigenaresse, Carla, heeft voor ons een reservering in de Bistro aan de overkant gemaakt, maar eerst gingen we even rusten op onze kamers.

Rond half 8 waren we in de Bistro waar we een menu op basis van bier voorgezet kregen. Alles was klaargemaakt met bier en er werd bij iedere gang een ander bier geschonken. Het eten was goed, maar erg veel. We kregen ons hoofdgerecht niet eens op, laat staan het toetje. En het bier zat bij Anita en mij al flink in de benen. Dus na het hoofdgerecht nog een koffie, oeps, in Italië is dat een hele sterke espresso, en toen naar onze kamers en slapen. De volgende dag zou een drukke dag worden!