Maart 2018 – Trisobbio: een nieuwe eerste bezichting.

on

Op woensdagmorgen hadden we onze grootste uitdaging van deze week. We gingen op pad met een makelaar die slechts 2 woorden Engels sprak: Hello en Goodbye.

Het bleek een Italiaanse spraakwaterval te zijn die tijdens de rijtoer over bergwegen vaker niet dan wel op de weg keek, ondertussen telefoneerde of iets opzocht op zijn telefoon of een vertaling zocht voor een Italiaans woord. Maar zonder enig oponthoud kwamen we aan bij dit prachtige huis.

Het stond op een heuvel met uitzicht over een dal. En eigenlijk hoorde dat dal bij het huis. Maar ook uitzicht op heuvels waaronder één met een echt kasteel erop.

Het terrein telde naast het huis ook nog een enorme garage, een werkplaats, een paardenstal, een hondenkennel en een paardenbak beneden in het dal.

Er waren 2 electrische toegangshekken en nog een derde met een sleutel. Het huis zelf was niet enorm groot, althans niet groot genoeg voor onze doeleinden. Wel was het uitgerust met 4 dakterrassen en meerdere toegangsdeuren. Er was ook nog een portico met een waterput en een eigen “keuken” met o.a. een pizzaoven! Op het terrein waren verder ook nog diverse waterputten te vinden. Het gebied was heel goed onderhouden en erg mooi aangelegd.

Toen we weer vertrokken bleek er onderaan de heuvel nog een toegangsweg te zijn. We zijn die te voet opgelopen en lopende door een bos kwamen we aan de voet van de heuvel bij het huis aan. Daar hoorden we dat het bos, wat we doorgelopen hadden, ook bij het huis hoort!

Terug in de stad hebben we de makelaar bedankt en zijn naar de auto gegaan: en we hadden een parkeerbon! Er dom van ons: op een marktdag je parkeerschijf laten verlopen. De volgende dag hoorden we dat de man van Marina ook een bon had opgelopen, op marktdag loopt men gretig bonnen uit te delen. Aandachtspuntje voor de toekomst!