De eerste huizenjacht in de Piëmonte II

on

We hebben bij de makelaar op kantoor afgesproken en hebben nog 2 uur de tijd. Dus genoeg om lekker te gaan lunchen in het dorp waar hij gevestigd is, Nizza Monferrato. Een prachtig dorp waar we een leuk restaurant vinden om te eten. Er zitten genoeg mensen aan de lunch, dus het zal wel goed zijn. En ja hoor, het eten is er heerlijk en spotgoedkoop. Verse pasta met een mooie “Ragu” en vers fruit toe. Afsluitend een “Cafe Americano” en we zijn klaar voor een middag met nog meer huizen.

5217477

De makelaar stapt bij ons in de auto en we rijden naar het eerste huis in Bruno. Vanaf de provinciale weg naar Bruno moeten we opeens een pad inslaan. Het is super smal en echt haaks op de weg! Het is een “Dirt Road“, dus gewoon een zandweg waar al meerdere malen overheen wordt gereden. Maar omdat het niet meer bewoond is heeft de natuur het pad weer ingenomen. Dus we hobbelen voorzichtig richting het huis.

De ligging valt mee, ook al is het aan een provinciale weg. Ver genoeg weg en midden op de heuvel met genoeg groen rondom. Prima dus. De weg is te verbeteren. Het huis ziet er van buiten prima uit, totdat we aan de achterkant komen. Auw, dit ziet er niet zo fraai uit. De muren zijn in slechte staat, de voegen missen en de grote houten draagbalken zien er vermoeid uit. Als de deur van de “Cantina” open gaat  zien we dat de verdieping gestut wordt. Geen goed teken. Het huis is verder leuk, maar alles is schots en scheef. De vloeren lopen af of staan bol en we twijfelen of het constructief allemaal wel in orde is.

De stal is een lichtpuntje van deze woning en biedt tal van mogelijkheden. De oude voederhokken van de varkens zijn de perfecte plek om eettafels in te plaatsen. Dan zitten alle gasten privé te dineren. En ook een open plan keuken zou hier prima kunnen, het leent zich prima om er een origineel restaurant van te maken. Maar de overige ruimte is niet voldoende om er onze B&B van te maken. Hij valt dus af.

We stappen in de auto en rijden naar huis nummer vijf, de laatste van deze dag. We komen ook nu weer aan via een prachtige slingerende weg in de avondzon bij een statig huis. Een beetje overweldigend met een uitzicht waar iedereen voor zou tekenen. Het doet ons allerlei praktische bezwaren aan de kant zetten en we vergeten eigenlijk goed naar het huis te kijken.

Wel hebben we twijfels of het met de binnenruimte wel gaat werken. Daarnaast zal een flinke renovatie nodig zijn om alle B&B kamers te kunnen realiseren. Maar in de avondzon met het prachtige uitzicht is het plaatje compleet. Ik ben weg van dit huis en ook John wordt langzaam betoverd door deze plek.

We nemen afscheid van de eigenaar en rijden terug naar Nizza Monferrato om de makelaar bij het kantoor af te zetten. We praten met hem over de huizen en spreken af snel te laten weten hoe of wat. We vertrekken richting Asti en komen aan bij ons vakantieadres, nog helemaal vol van het laatste huis. Onze vrienden, Tinus en Anita, zijn nu echt heel nieuwsgierig en we spreken af er de volgende dag heen te gaan.

De volgende dag vroeg op en we springen in de auto op weg naar het huis. Maar we komen nu vanaf een andere kant en dus is de weg er naar toe ook anders. Omdat we nu over de bergrug komen zijn er afgronden aan weerszijden. Voor John een beproeving met hoogtevrees. We komen aan bij het huis en nu is het overdag, minder romantisch weer en wat als eerste opvalt is hoeveel we allemaal niet gezien hebben!

We zaten echt met ons hoofd in de wolken, want een hele grote scheur in de vloerplaat is ons al niet opgevallen. En dat de overkapping doorzakt ook niet. En die buitenmuur is op sommige delen niet gevoegd, hoe hebben we dat kunnen missen? Tinus en Anita wijzen ons op de ene na de andere tekortkoming. En ze hebben gelijk. Vanaf de roze wolk staan we nu weer met beide benen op de grond. Dit huis is al kostbaar genoeg en heeft heel veel liefde nodig. Omdat we inschatten dat we dat financieel niet kunnen waarmaken strepen we ook deze van de lijst.

Maar we hebben al 1 potentiële kanshebber gevonden en nog 4 bezichtigingen te gaan… dus de dag erna besluiten we zonder makelaar een huis te bezoeken. Het ligt op de route en hij weet niet dat wij de locatie op Google gevonden hebben. Dus we gaan er met Tinus en Anita heen. Helaas ligt dit huis onderaan de heuvel en is er totaal geen privacy. De tuin is de heuvel, en daarmee volstrekt onbruikbaar. Te steil. Jammer, want van binnen is het huis al helemaal gerenoveerd en geheel naar onze smaak.

Dan zondag door naar het volgende huis. Een prachtige plek en dito huis. Maar de weg erheen was weer krankzinnig steil. Bovendien bestaat dit plan uit drie huizen waarvan er twee volledig opgeknapt moeten worden. Alleen de kleinste is al aangepakt. Het grote huis is een monsterklus en we schatten in dat dit een “Money Pit” gaat worden. Helaas schrappen dus.

We zouden met onze vrienden naar een klooster gaan kijken (deze staat te koop en ze wilden langsrijden) maar hij ligt wel erg ver weg en heel hoog in de bergen. We slaan dit over en rijden naar de volgende bezichtiging. De weg erheen is prima. Het ligt net buiten het dorp in de heuvels. We rijden de straat in en staan ineens voor een grote oprijlaan met zo’n hek ervoor en zuilen! De oprijlaan loopt door een parkachtige omgeving. Het huis ligt daar achter verscholen. We komen de bocht om en daar verschijnt een prachtige woning.

De plek is fantastisch! Wat een mooie omgeving. Het landgoed is een park met genoeg grond om nog een wijngaard, olijfgaard en grote moestuin te starten. Het is 70.000 m2 oppervlak.

Het landgoed bestaat uit twee delen. Een hoger gelegen deel boven het huis (een soort privé heuvel) en een lager gelegen deel voor wijngaard en olijfgaard. Naast het huis staat een “Barn” die we om kunnen bouwen tot gastenvertrekken. Kortom: een ideale locatie voor een B&B, met genoeg privacy, ruimte en mogelijkheden om er iets heel moois van te maken. Kortom: nu hebben we twee kanshebbers!

De laatste woning is op de dag dat we terug vliegen naar Nederland. We vertrekken vroeg om het huis te bekijken. Hier echter een teleurstelling. Het huis is te veel werk, heeft te veel kleine ruimtes en te veel achterstallig onderhoud. Het terrein is ook nog onvoldoende vlak en de weg er naar toe weer rampzalig.

Maar we vliegen terug naar Nederland met twee mooie huizen waar we zeker verder mee zullen gaan. Gelukkig is het een vruchtbare reis gebleken.

Martijn