Bankdirecteur en de Notaris

on

Na een heerlijk relaxed ontbijt hebben we ons wat netter aangekleed en zijn op weg gegaan naar Nizza Monferrato om samen met onze architect, Alberto S., op gesprek te gaan bij de plaatselijke bankdirecteur van Banca Di Asti, Alessandro Pietrasanta.

Het was een hel om de auto kwijt te raken, het was namelijk door de hele stad markt; dus niet vergeten in Nizza op vrijdag markt! Maar gelukkig toch gelukt en vervolgens in een echt Italiaans koffiebarretje een cappucino gedronken. En echt mensen, ook na 10.00 uur ‘s ochtends drinken Italianen nog gewoon cappucino, dus wij ook!.

IMG_0392Ook Alberto had moeite gehad om zijn auto kwijt te geraken, dus die was net op tijd voor ons gesprek. Bij de bank bleek echter de directeur verlaat te zijn, want er was in zijn auto ingebroken!

Toen hij aankwam bleek het een jonge kerel te zijn die bijna informeler gekleed was dan wij. Hij keek eerst bedenkelijk toen de architect het plan vertelde, echter toen Martijn de tekeningen en renderings liet zien van wat de plannen waren, werd hij echt heel erg enthousiast. Alhoewel de centrale directie uiteindelijk beslist is hij ervan overtuigd dat de financiering geen probleem zou mogen zijn. En graag zou hij zelf ook wel t.z.t. onze B&B willen bezoeken. (We hebben nog niet onze doelgroep beschreven …………………)

Wel heeft Italië een afwijkende voorwaarde voor buitenlanders: 50% van de toegekende hypotheek dient belegd te worden in overheidsleningen/-obligaties (bij voorkeur niet die van Italië) en deze dienen als onderpand aan de bank gegeven te worden. En dat was even slikken. Je kunt dus 50% van je hypotheek niet gebruiken waarvoor je een hypotheek wilt hebben.  We zijn gelukkig zelf niet dom,dus gelukkig bleek het percentage nog wel onderhandelbaar en moeten we kijken waar voor onszelf het breekpunt zit. Of gaan we toch naar een Broker, of kan de ING iets betekenen. Tot onze grote verbazing is ING namelijk een nieuwe grote speler in Italië geworden, ook op het gebied van hypotheken. We zijn er dus nog niet uit. Maar als het toch een Italiaanse bank moet worden hebben we wel een voorkeur voor de bank waar we vandaag zijn geweest. Op zijn advies gaan we vanmiddag ook nog even kennismaken met de notaris!

En nu moet ik iets gaan uitleggen: in Italië gaat alles om het hebben van betrouwbare relaties (een vriend van een vriend van een vriend) FIDUCIA! Onze makelaar is een schoolvriendje van onze Architect, de geometra is een broer van de makelaar. De bankdirecteur is een vriend van een vriend van de architect en de notaris is weer een wederzijdse kennis van beide Alberto’s (makelaar en architect) en de bankdirecteur! Ik hoop dat jullie het nog begrijpen.

Eerst hebben we geluncht met Alberto S. bij ons standaard lunchadresje in Nizza en vervolgens zijn we naar Acqui Terme gereden. Alberto liet ons weten dat we om 18:00 h bij de notaris verwacht werden. We spraken af op Plaza Italie waar een grote schaatsbaan is geplaatst.

Wij hebben een tijdje doorgebracht bij ons standaard cafeetje vlakbij de warmwaterbronnen van Acqui Terme. Mijmerend over alles wat de directeur ons verteld had en wat de mogelijkheden zouden zijn.

Vlak voor 18:00 h troffen we Alberto op Plaza Italia en die stond te praten met 1 van de verkopers van Visone, Raffaella. Raffaelle spreekt gelukkig heel goed Engels. We hebben even handengeschut en gezegd elkaar de volgende dag te treffen op het landgoed.

Vervolgens zijn we naar de notaris gelopen. Deze notaris was nog erg jong, maar schijnt extreem goed te zijn in het bedenken van slimme constructies om zo weinig mogelijk belasting te betalen etc. Deze Luca Lamanna bleek een enorm beweeglijke en expressieve Napolitaan te zijn. En hij gaf aan onze Makelaar bij te gaan staan want die is toch niet zo goed in zijn vak als hij zelf denkt. Hij hoopt zo snel mogelijk de koop af te handelen, bij voorkeur zonder een compromesso (voorlopig koopcontract) om zo de snelheid erin te houden en de kosten laag te houden. En toen wederom ” FIDUCIA” …………..  hij had al vaker zaken gedaan met onze advocate Rafaella Amato! Kleine wereld dus.

We hebben handen geschut en zijn toen op weg gegaan naar een pizzeria welke bekend staat als de beste van Acqui Terme: ” La Dolce Vita” . Het was even zoeken, maar we hebben hem gevonden. We kwamen in een restaurantje wat helemaal vol hing met foto’s van filmsterren en wat al deels vol zat met Italianen. Natuurlijk hebben we een pizza besteld en terwijl wij wachtten stroomde de zaak binnen met Italianen. We waren echt de enige buitenlanders.

De pizza’s waren heerlijk en het dessert ook. Toen we tot slot om een americano vroegen heeft men speciaal voor ons grote kopjes gezocht om een flinke kop koffie te kunnen schenken. De prijs was heel schappelijk, dus hier gaan we terug komen!

Vervolgens terug naar het hotel en hebben naar ” Towering Inferno”  in het Italiaans gekeken.